10 najlepszych nurkowań w błocie

Nurkowanie w błocie, zwane też nurkowaniem w mułkach, może nie brzmieć zachęcająco, ale czasami najbardziej nieoczekiwane miejsca potrafią kryć miłe niespodzianki. I właśnie to przydarzyło nam się podczas naszego pierwszego nurkowania. Eksplorowaliśmy dno pokryte gruzem, śmieciami i złomem. Wkraczaliśmy w świat nurkowania w mułkach i fascynuje nas on do dziś. Aby zrozumieć początki tego rodzaju nurkowania, musimy cofnąć się do lat 80. XX wieku i odległych wybrzeży Zatoki Milne w południowo-wschodniej Papui-Nowej Gwinei. Wtedy Bob Halstead eksplorował ten region swoją łodzią i postanowił zanurkować na czarnej plaży – obecnie znanej jako Plaża Dinah, nazwanej na cześć jego żony – w dość nietypowym środowisku jak na obszar rafy koralowej. Jednak nurkowanie okazało się fascynujące, z dziesiątkami stworzeń, których nigdy wcześniej nie widzieli, a nawet odkryciem kilku nowych gatunków dla nauki. Tak narodziło się nurkowanie w mułkach i od tego czasu stale odkrywano nowe, interesujące miejsca, a ten rodzaj nurkowania zyskał tysiące zwolenników.

Przez lata naszej kariery jako fotografowie podwodni mieliśmy szczęście odwiedzić tę legendarną plażę kilkakrotnie, a także wiele innych miejsc nurkowych z „mukiem”, z których niektóre były lepsze od innych. W niektórych miejscach z rafami koralowymi, molo lub plaża wyróżniają się konkretnymi nurkowaniami z mułem, podczas gdy inne miejsca można opisać jako w 100% z mułem. Prawdą jest również, że w ostatnich latach pojawiło się wielu „piratów”, którzy próbują udawać, że dane miejsce jest nurkowaniem z mułem tylko dlatego, że jest to dno morskie pełne śmieci, puszek i starego buta. Po odwiedzeniu zarówno autentycznych, jak i fałszywych miejsc, zawęziliśmy listę do 10 autentycznych lokalizacji dla miłośników nurkowania z mułem, wszystkie zlokalizowane w regionie Indo-Pacyfiku: Malezja, Indonezja, Filipiny i Papua-Nowa Gwinea.

LEMBEH (Indonezja)

Bez wątpienia to światowa stolica tej dyscypliny. Cieśnina Lembeh znajduje się w Północnym Sulawesi, między wybrzeżem Bitung a wyspą Lembeh i była pierwszym miejscem, w którym w 1994 roku założono nurkowanie wyłącznie w mułowym środowisku. Znajdziesz tu trzy rodzaje dna morskiego: muł, czarny piasek oraz dno mieszane, żwirowo-koralowe. Każdy z nich oferuje szansę na spotkanie innych gatunków, każdy bardziej niesamowity od poprzedniego. Będziesz świadkiem prawdziwych parad nagoskrzelnych, unikalnych skorupiaków, Pipa alimeda (rodzaj ślimaka) i ropuchy włochatej, znanej również jako ropucha lembeh.

MABUL (Malezja)

Otro de los destinos pioneros, aunque muy eclipsado por la fama de la cercana isla de Sipadan. El buceo en Mabul es 90% muck, con unas extensas zonas de un fino limo blanco en donde un mal aleteo puede arruinar las fotos de los próximos 40 minutos. También encontraremos zonas de cascajo y dos lugares muy peculiares. Por un lado, las estructuras de madera, a modo de grandes andamios submarinos, colocadas en los fondos de la costa sureste y que son un auténtico hervidero de todo tipo de peces, y una antigua plataforma petrolífera trasladada a estas aguas para alojar a un resort y bajo cuyos pilares se amontonan hierros y todo tipo de restos, que sirven de refugio a una gran variedad de criaturas.

AMBON (Indonezja)

Stolica Moluków. Ta mała wyspa jest praktycznie przecięta na pół głęboką zatoką. To właśnie w tym rejonie znajdują się jedne z najlepszych miejsc do nurkowania w mucku na świecie. Mały port Laha, a także liczne doki przetwórni ryb, to obowiązkowe miejsca do zobaczenia, aby w pełni zrozumieć znaczenie słowa „życie w śmieciach”. Potrzeba trochę wysiłku, aby przezwyciężyć początkowy niepokój związany z nurkowaniem na dnie morskim zaśmieconym resztkami ryb, workami na śmieci, niezliczonymi innymi odpadami i długą listą innych rzeczy, o których nie będziemy tu wspominać, ale z drugiej strony, koncentracja życia morskiego jest zdumiewająca. W niektórych miejscach żabnice gromadzą się w skupiskach, a nosogłowce (rhinopia) są powszechnym widokiem, podobnie jak kolorowe skorpeny ambońskie.

DUMAGUETE (Filipiny)

Na południe od wyspy Negros dziewicze wybrzeże tworzy długa, ciemnopiaszczysta plaża, która łagodnie opada do czystych wód regionu Visayas. W przeciwieństwie do innych miejsc, dno morskie w Dumaguete jest wyjątkowo czyste; górne zbocza często pokryte są płatami drobnych alg, idealnymi do obserwacji koników morskich, zanim ustąpią miejsca żwirowym połaciom i dużym blokom twardych koralowców lub prostemu piaszczystemu zboczu, u podnóża którego zbudowano sztuczne rafy, tworząc niesamowitą różnorodność życia morskiego. Dorodne igliczniowate i skorpeny harlekinowe często można spotkać w dziesiątkach, majestatyczne mątwy są wszędzie, a kakadu nie stanowią większego problemu. To idealne miejsce do obserwacji węgorzy krokodylich i skorpeny pegazów.

BEANGABANG (Indonezja)

Do tej małej zatoki, położonej na południowym wybrzeżu wyspy Pantar, można dotrzeć tylko statkiem wycieczkowym. Na jej krańcach znajdują się wspaniałe rafy koralowe, a centralna część to zbocze z piasku, żwiru i głazów – pozornie jałowy krajobraz tętniący drobnym życiem morskim. Krewetki Colemana, modliszki harpunowe, dobijaki piaskowe, gady wężowidła, kolczaste ryby… to prawdziwa gratka dla miłośników makrofotografii. Ze względu na położenie, rejsy często łączą się z rejsami do innych miejsc wolnych od mułu, ale trzy lub cztery dni w Beangaban są zdecydowanie warte polecenia.

ANILAO (Filipiny)

Obszar Anilao , którego nie należy mylić z miastem Anilao (również na Filipinach), położony jest nad zatoką Batangas, w południowo-zachodniej części Luzonu. To czyste, błotniste miejsce ze żwirem, łąkami trawy morskiej i blokami twardych koralowców, ale różnorodność gatunków niewątpliwie czyni je jednym z najlepszych miejsc do obserwacji. Od homarów pantoflowych i ośmiornic biokomórkowych, po ryby kometowate, duże i małe kałamarnice oraz ślimaki nagoskrzelne – każdy znajdzie tu coś dla siebie. Prawdziwa kopalnia złota, jeśli chodzi o poszerzenie kolekcji zdjęć ciekawych gatunków.

MANADO (Indonezja)

Habitualmente asociamos Manado al buceo en las islas de Żołądek, una de las mejores zonas coralinas del norte de Sulawesi, pero la costa de manado es una gran extensión de arenas volcánicas y zonas de manglares, un perfecto “campo de cultivo” para las especies que destacan en este tipo de buceo. En una misma inmersión es frecuente encontrar varios peces sapo de diferentes especies, caballitos de mar común, peces pipa robustos, pegasus, pulpo coco, gamba emperador, etc. Una visión diferente de un destino tradicional.

BIMA (Indonezja)

Podobnie jak inne miejsca w Indonezji, Zatoka Bima (wyspa Sunbawa) często jest uwzględniana w dłuższych rejsach. To wspaniały obszar mulisty, wciąż stosunkowo nieodkryty, ponieważ wiele łodzi zabiera nurków na zewnętrzne rafy, tracąc okazję do eksploracji zatoki (zwłaszcza jej wschodniej części). Ośmiornice niebieskopierścieniowe i kakadu dzielą wodę z kolorowymi nagoskrzelnymi, najbardziej niezwykłymi skorupiakami, oraz młodymi osobnikami wielu gatunków ryb powszechnie występujących na rafie.

BANDA NEIRA (Indonezja)

Niewielki port tego miasteczka jest częstym przystankiem dla nurków płynących przez Morze Banda, ale w przeszłości stanowił ważną enklawę Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, o czym świadczą niezliczone fragmenty misternie zdobionej ceramiki z XVIII wieku rozrzucone pod wodami molo. Te wielowiekowe śmieci towarzyszą również puszkom po napojach, ochłapom owoców, resztkom ryb i wszelkiego rodzaju odpadkom, co zapewniło mu tytuł „drugiego najbrudniejszego miejsca”… po niezrównanym Ambonie. Jednak ilość śmieci jest wprost proporcjonalna do ilości życia morskiego, a nurkowania stają się niekończącą się paradą stworzeń. A wśród tych wszystkich dziwnych stworzeń, dzień i noc, pojawiają się dziesiątki rekinów mandaryńskich – prawdziwie wyjątkowy widok. Niekończące się nurkowania na głębokość 5 metrów. Dowolne inne miejsca.

ZATOKA MILNE (Papua-Nowa Gwinea)

To miejsce w 85% pokrywa rafa koralowa, ale nawet samo nurkowanie na Dinah's Beach, miejscu narodzin tego wszystkiego, jest warte odwiedzenia. Strome zbocze z drobnym, czarnym piaskiem, z gnijącymi pniami palm na dnie, to teren, po którym wędrują wszyscy mieszkańcy mułu. Ale Milne Bay to nie tylko to miejsce; na każdej plaży i w pobliżu każdego namorzynu znajdziesz podobne miejsca, idealne siedlisko dla mułu... a także krokodyli słonowodnych.

Zawsze zastanawialiśmy się, co skłoniło Boba Halsteada do zanurkowania po raz pierwszy w miejscu, które wydawało się tak niegościnne i nieodpowiednie do nurkowania, ale doskonale rozumiem, co skłoniło go do drugiego nurkowania.