Binnacle

W zeszłym roku w mediach społecznościowych i niektórych międzynarodowych publikacjach specjalistycznych pojawiło się mnóstwo zdjęć i artykułów na temat „nurkowania w wodach czarnych”. Ten boom może sugerować, że to coś nowego, ale nic bardziej mylnego, ponieważ istnieją dowody na to, że ten rodzaj nurkowania rozpoczął się w połowie lat 80. XX wieku. Niniejszy artykuł ma na celu rzucić nieco światła na ten „mroczny” temat, tak fascynujący dla fotografii podwodnej: gdzie znaleźć najlepsze lokalizacje i jak najlepiej uprawiać tę dyscyplinę.

Dla mniej zaznajomionych z tematem, zacznijmy od wyjaśnienia, co rozumiemy pod pojęciem nurkowania w Blackwater. Zasadniczo termin ten odnosi się do nurkowań nocnych na otwartych, głębokich wodach, z dala od rafy. Można powiedzieć, że każde miejsce na planecie o głębokości kilkuset metrów może być idealnym kandydatem do tego typu nurkowania, ponieważ to właśnie tam występują liczne organizmy, które nas interesują – plankton, w tym żebropławy, parzydełkowce, pirozokształtne, skorupiaki, mięczaki, a nawet ryby, wiele z nich w stadium larwalnym lub embrionalnym. 

W tym momencie, pomimo zajmowania się zwierzętami pelagicznymi, musimy zrozumieć, że są to zasadniczo stworzenia o wielkości zaledwie kilku milimetrów, a gdy ktoś mówi o „dużym zwierzęciu” w środowisku wód czarnych, może ono mieć zaledwie trzy centymetry długości. Niezależnie od ich rozmiarów, jedno jest pewne: będą interesujące.

Ten rodzaj nurkowania wymaga specyficznej logistyki, od samego sprzętu do fotografii podwodnej po wyposażenie łodzi. Zacznijmy od logistyki łodzi, ponieważ moglibyśmy podejść do tego nurkowania jak do każdego innego, skacząc do wody i utrzymując się w pożądanym zakresie głębokości, ale mało prawdopodobne jest osiągnięcie oczekiwanych rezultatów. Idealnie, nurkowania te powinny być wykonywane z małej łodzi, ponieważ grupa musi być niewielka. Splątanie bąbelków lub labirynt wiązek światła może uniemożliwić pracę, a łódź nie powinna pozostawać blisko grupy, ponieważ nurkowie mogą znajdować się bardzo blisko powierzchni, co stwarza ryzyko dla śruby napędowej łodzi. Ponadto dryf spowodowany wiatrem może uniemożliwić utrzymanie się blisko łodzi.

Jako środek bezpieczeństwa zaleca się korzystanie ze świecącej boi (nieprzymocowanej do łodzi), która wyraźnie wskazuje naszą pozycję, a pod nią rozłożymy obciążoną linę, a wzdłuż niej – na przykład co pięć metrów – umieścimy latarkę o mocy wystarczającej, aby była wyraźnie widoczna z odległości około dwudziestu metrów; w ten sposób uzyskamy punkt odniesienia na niebiesko (a raczej czarno), zarówno jako punkt spotkania, jak i ograniczenie głębokości, ponieważ orientacja w tym środowisku może być skomplikowana.

 Biorąc pod uwagę powyższe, przejdźmy do kwestii, które musimy wziąć pod uwagę w odniesieniu do naszego osobistego wyposażenia. Musimy pamiętać, że możemy być otoczeni przez wszelkiego rodzaju żądlące stworzenia, dlatego gorąco zaleca się pełny skafander mokry, kaptur, a nawet rękawice. Balast, jak najciaśniej zapięty, zapewni, że nie spadniemy poniżej oznaczonej głębokości bezpieczeństwa, co może się łatwo zdarzyć, jeśli skupimy całą uwagę na małym stworzeniu, którego sfotografowanie może zająć kilka minut, tracąc jednocześnie kontakt z komputerem nurkowym. Oświetlenie jest kluczowe podczas tych nurkowań, ponieważ nie będziemy musieli oświetlać całego otoczenia; wręcz przeciwnie. Nasza główna latarka musi być bardzo skupiona, a jednocześnie przenikliwa, pozwalając nam zlokalizować – nawet z kilku metrów – tę maleńką iskierkę na tle czarnej tkaniny, umożliwiając nam dosięgnięcie jej i odkrycie, że jest to najbardziej wyjątkowe stworzenie, jakie mogliśmy sobie wyobrazić.

Tutaj w grę wchodzi sprzęt fotograficzny. Oczywiście, obiektyw makro, najlepiej 50 lub 60 mm, jest niezbędny. Pozwala nam on ustawić ostrość z jak największą dokładnością i zminimalizować przestrzeń między obiektem a aparatem. Przyciągana światłem, przestrzeń ta może stać się siedliskiem niepożądanych mikroorganizmów, które mogą uniemożliwić ustawienie ostrości i/lub zrobienie zdjęcia. Niewielki obszar między naszymi lampami błyskowymi (najlepiej dwiema) a obiektem powinniśmy oświetlić reflektorem. Jeśli dodamy pomocnika z drugą latarką, aby znaleźć odpowiedni kąt oświetlenia, dzięki któremu aparat lepiej „widzi” obiekt, wszystko będzie idealne. Teraz pozostaje tylko zrobić zdjęcie standardowymi technikami makrofotografii. Rozważenie obiektywów makro może znacznie skomplikować proces, ponieważ brak podparcia znacznie utrudnia ustawianie ostrości.

Mając sprzęt i podstawy techniki jasno określone, nadszedł czas, aby zdecydować, gdzie wykonać nasze nurkowanie w czarnej wodzie. Jak wspomnieliśmy wcześniej, każdy punkt w oceanie może być odpowiedni; nasze osobiste doświadczenie pozwoliło nam robić zdjęcia tego typu w tak wyjątkowych miejscach jak Arktyka , ale na obecnej scenie międzynarodowej istnieje ograniczona liczba lokalizacji, które przyciągają uwagę fotografów. Kona (Hawaje) wydaje się być głównym miejscem docelowym dla tej praktyki, preferowanym przez ekstremalne głębokości osiągane w niewielkiej odległości od wybrzeża. Przenosząc się na drugą stronę Stanów Zjednoczonych, obszar Florydy może być doskonałą opcją, a dokładniej wody u wybrzeży Palm Beach i Jupiter; a ostatnio Cozumel , na Karaibach w Meksyku. Z Ameryki przeskakujemy do Azji, gdzie w ostatnich latach poczyniono znaczny postęp w tego typu nurkowaniu. Niewątpliwie pionierskim miejscem w Azji do nurkowania w Blackwater jest Romblon (Filipiny), jednak w krótkim czasie popularność zyskało Anilao i wykonywane są tam naprawdę spektakularne prace. Na koniec przybliżymy Lembeh, które, choć znane jest głównie z niesamowitego nurkowania w błocie, pokazuje, że oferuje również wiele możliwości dla tej dyscypliny fotograficznej.

Należy podkreślić, że jest to wymagający rodzaj nurkowania, któremu trzeba poświęcić dużo czasu, gdyż podczas jednego nurkowania możemy zlokalizować tylko sześć lub siedem interesujących nas zwierząt, a niekiedy duże skupiska planktonu dodatkowo utrudniają pracę. Jeśli jednak wytrwamy i dobrze wybierzemy opcje, efekty mogą być bardzo satysfakcjonujące.

NARZĘDZIA

Do wykonywania wszelkich czynności wymagających komponentu technicznego niezbędne jest posiadanie odpowiednich narzędzi; w przeciwnym razie osiągnięcie zamierzonych celów będzie bardzo trudne lub wręcz niemożliwe. W przypadku fotografii blackwater będziemy potrzebować podwodnego sprzętu fotograficznego, który pozwoli nam wykonywać zdjęcia makro.

Ponieważ długie ogniskowe wymagają od nas większej odległości od obiektu, zaleca się wybór obiektywu makro ze stabilizacją obrazu, takiego jak Nikon 60 mm (minimalna odległość ostrzenia 185 mm), a nie 105 mm (minimalna odległość ostrzenia 314 mm), mimo że oba są odwzorowane w skali 1:1 na lądzie. Jeśli pozwala na to wodoodporna obudowa, manualne ustawianie ostrości lub przynajmniej możliwość zablokowania ostrości w określonej odległości jest bardzo pożądana.

Lampy błyskowe – zalecane są dwie symetryczne jednostki – muszą być mocne, ponieważ wiele obiektów ledwo odbija światło, a my będziemy pracować z bardzo małymi przysłonami, aby uzyskać jak największą głębię ostrości przy tak małej odległości. Do oświetlenia będziemy potrzebować dość mocnego reflektora, którego użyjemy do zlokalizowania zwierząt; dodatkowo, na wodoszczelnej obudowie, konieczne jest zamontowanie lampy lub latarki, która będzie służyć wyłącznie do oświetlenia obszaru roboczego, aby aparat mógł prawidłowo ustawić ostrość.